Wie werkt er mee?

Jan Rotmans 

Jan Rotmans is een maatschappelijk gedreven en bevlogen wetenschapper, met ruim 300 publicaties op het gebied van klimaatverandering, global change modellering, duurzame ontwikkeling, transities en systeeminnovaties, waaronder 20 boeken.

Hij is een pionier en visionair op zijn vakgebied met een internationale reputatie. Jan Rotmans was ooit de jongste hoogleraar in Nederland en de eerste in Nederland die op klimaatverandering promoveerde. Na zijn promotieonderzoek werkte hij nog 6 jaar bij het RIVM, In september 2004 heeft hij het onderzoeksinstituut DRIFT opgericht: Dutch Research Institute For Transitions. Daarmee werd hij professor in transities & duurzaamheid aan de Erasmus Universiteit Rotterdam.

Hij heeft het vakgebied transitiekunde op de kaart gezet in Nederland en in Europa en was directeur van het nationale transitieonderzoeksnetwerk KSI. Naast zijn wetenschappelijk werk (lokaal, nationaal en internationaal) wil hij ook een bijdrage leveren aan de verduurzaming van de samenleving. daarvoor is een radicale omslag, een transitie, noodzakelijk. Met zijn kennis wil hij graag als het ware de spelregels opstellen voor hoe dat moet, zodat daarna creatievelingen uit alle hoeken van de maatschappij daarmee aan de slag kunnen.

Om Nederland duurzamer te maken heeft hij in 2007 de stichting Urgenda opgericht samen met een groep andere koplopers. Als voorzitter van de Urgenda probeert hij zoveel mogelijk mensen mee te krijgen in een duurzaamheidsbeweging. Eerst in Nederland, dan in Europa en dan mondiaal.

 

Reinier Castelein

Hoe kunnen we een samenleving creëren die niet gaat over ‘ik’, maar over ‘wij’? Hoe kunnen we ervoor zorgen dat saamhorigheid weer centraal staat, en niet alleen financieel en economisch gewin? Het zijn deze vragen die ik recent heb proberen te beantwoorden in mijn boekje Welzijn is de nieuwe welvaart. Want één ding is zeker: ons land heeft dringend behoefte aan verandering. Het systeem kraakt in al zijn voegen. Of het nu gaat om de zorg, de woningmarkt, het politieke bestel, de winkelstraat, het belastingstelsel of het onderwijs.

Ook onze arbeidsmarkt schreeuwt om vernieuwing. De flexibilisering van de arbeidsmarkt zal in de komende jaren onvermijdelijk doorzetten. De economische realiteit maakt het voor bedrijven feitelijk onmogelijk om iedereen een vaste baan te bieden. De roep van sommige politici om terug te keren naar de vaste baan is goedkope retoriek, die het zicht op de werkelijkheid verhult.

Het échte probleem is niet het verdwijnen van de vaste baan, maar het verdwijnen van werk. Door robotisering en digitalisering verdwijnen banen in rap tempo. Vooraanstaande experts schetsen een toekomst waarin een significant deel van het werk niet meer door mensen verricht wordt. Dus is de belangrijkste vraag: wat doen we als er niet meer genoeg werk is voor iedereen?

Behalve dat de herverdeling van werk kan leiden tot kortere werkweken, denk ik dat we er niet aan ontkomen om een discussie over het basisinkomen te gaan voeren. Een basisinkomen kan een middel zijn om werkenden de ruimte te geven zich om te scholen en ondertussen hun leven inclusief alle verplichtingen voort te zetten. Het maakt het bovendien mogelijk voor mensen om in hun eigen omgeving waardevol te kunnen zijn. Die samenleving is mijn droom.

 

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑